Bank Anglii wycofał część planu dotyczącą stabilnych monet, która najbardziej drażniła branżę – proponowany limit 20 000 funtów na ilość stabilnej monety w funtach, jaką może posiadać jedna osoba, oraz sufit 10 milionów funtów dla firm. W ich miejsce w „Deklaracji politycznej” z 22 czerwca Bank Centralny ustalił jednolity limit 40 miliardów funtów na ilość każdej systemowej stabilnej monety w funtach, która może istnieć w Wielkiej Brytanii, a także złagodził zasady dotyczące rezerw, umożliwiając emitentom ostatecznie uzyskanie przyzwoitej rentowności od pieniędzy wspierających ich monety.
Domostwa i firmy mogą teraz posiadać dowolną ilość regulowanej stabilnej monety w funtach, a każda z tych monet może wzrosnąć do 40 miliardów funtów, zanim będzie musiała się zatrzymać.
To stawia Wielką Brytanię w niezwykłej sytuacji wśród dużych gospodarek. USA i UE oba silnie regulują stabilne monety, jednak żadne z nich nie wprowadza surowego limitu na wielkość tokena denominowanego w własnej walucie. Wielka Brytania była pierwszą, która to zrobiła, nazywając ten limit „temporarnym” i obiecując jego ponowne przeanalizowanie.
Tokeny w funtach stanowią około 0,5% globalnego rynku stabilnych monet, wartego około 315 miliardów dolarów, co sprawia, że prawdziwe testowanie nowego reżimu jest już poza legalnością i przechodzi na to, czy moneta w funtach kiedykolwiek może stać się wystarczająco duża, by konkurować z dolarami, które już sterują globalną płynnością kryptowalut.
Przyjazniejsze ramy z zachowaniem limitu wzrostu
Odmiana w zakresie limitów posiadania nastąpiła po miesiącach presji. Komitet międzypartyjny Izby Lordów powiedział Bankowi na początku czerwca, że limity na poziomie portfeli odbiegają od światowych norm i zaniepokoiły założycieli, a emitenci spędzili okres konsultacyjny przekonując, że ograniczenia na pojedyncze salda są niemal niemożliwe do egzekwowania przez portfele i giełdy.
Jego wycofanie usuwa jeden z największych źródeł tarć dla wszystkich, którzy chcą używać stabilnej monety w funtach do czegoś więcej niż płatności kieszonkowych, ponieważ rozliczenia transgraniczne i zabezpieczenia były de facto wyłączone pod wpływem limitów na użytkownika.
Największą zmianę dla ekonomiki emitentów przynosi regulacja rezerw, którą łatwo pominąć. Emitenci stabilnych monet zarabiają głównie na dochodach z rezerw, czyli rentowności od aktywów wspierających każdą monetę; więc proporcja między obligacjami rządowymi z odsetkami a depozytami bez odsetek w bankach centralnych decyduje o tym, czy biznes w ogóle się opłaca.
Rozprawa Banku z listopada 2025 roku wymagałaby od systemowych emitentów parkowania 40% środków jako bezodsetkowych depozytów w Banku Anglii, a pozostałe 60% w krótkoterminowych obligacjach skarbowych. Nowe ramy obniżają wymóg depozytowy do 30% i pozwalają emitentom trzymać nawet 70% w krótkoterminowych obligacjach rządowych Wielkiej Brytanii, z postępem, który pozwala monety uznane za systemowe już na starcie zaczynać od 95% w obligacjach i stopniowo spadać w miarę wzrostu.
Teraz większa część obiegu zyskuje zwrot, co jest różnicą między zdrową stabilną monetą w funtach a taką, która traci pieniądze w porównaniu z dolarami, które trzymają weksle skarbowe.
Limit 40 miliardów funtów brzmi hojnie, i dla czysto krajowego instrumentu płatniczego takim jest. Ale sieci stabilnych monet żyją dzięki skali: więcej użytkowników przyciąga więcej sprzedawców, głębszą płynność, więcej twórców rynku i więcej integracji, a każde z tych elementów czyni monetę bardziej przydatną dla kolejnego użytkownika, który się pojawi. Limit, który uderza przed dojrzeniem tych efektów sieciowych, może pozostawić monetę bezpieczną i nadzorowaną, ale zbyt cienką, by rozliczać transgraniczne lub hurtowe przepływy, które uzasadniałyby jej budowę na samym początku.
Prowadzący europejską politykę Coinbase i dyrektor generalny ClearBank wysunęli podobne argumenty w tym tygodniu, ostrzegając, że moneta w funtach z ograniczeniami i ograniczoną rezerwą może być mniej atrakcyjna komercyjnie niż jej dolarowe i euro konkurencje.
Prawdziwym obawą Banku jest ucieczka depozytów, czyli ryzyko, że domostwa i firmy przeniosą duże salda z kont bankowych do stabilnych monet, pozostawiając bankom mniej taniego finansowania i mniejszą zdolność kredytową, a ciśnienie to rośnie najszybciej w czasie stresu.
Wielka Brytania nadzoruje stabilne monety w funtach jako potencjalnych konkurentów pieniądza banków komercyjnych, a limit 40 miliardów funtów ma zawierać tę konkurencję, zanim stanie się ona systemowa. Bank był jasny, że zniesie limit, gdy upewni się, że zagrożenia dla dostawy kredytów zostały rozwiązane, co oznacza, że limit jest tymczasowym hamulcem, który Bank zamierza w pełni uwolnić.
Czy ktoś zbuduje stabilną monetę w funtach na skalę w Wielkiej Brytanii?
Największym problemem dla tego reżimu jest popyt. Konsumentowie w Wielkiej Brytanii już przekazują pieniądze krajowo w sekundy za pomocą Szybkich Płatności, więc moneta w funtach musi pokonać opcję, która jest już natychmiastowa i bezpłatna, zanim ktokolwiek zechce przejść na nią. Sprzedawcy nie dotkną jej bez realnego obniżenia opłat.
Globalne firmy nadal przesyłają dolary do swoich układów rozliczeniowych, ponieważ płynność w USD pozostaje głębsza i rośnie bez limitu, a moneta w funtach oferuje im płytsze zbiory z surowym ograniczeniem na szczycie. Z kolei emitentów proszą o akceptację mniejszych marż i mniejszego rynku docelowego za przywilej działania w jednym z najbardziej konserwatywnych reżimów.
Każdy z tych warunków musi zostać spełniony, zanim 40 miliardów funtów stabilnej monety w funtach zacznie zachowywać się jak prawdziwy rynek.
Dominacja, z którą się borykają, jest poważna i samo-podtrzymująca. Około 98% stabilnych monet w obiegu jest denominowanych w dolarach, ponieważ większość rynków kryptowalutowych, giełd offshore, puli płynności DeFi i instytucjonalnych przepływów rozliczeniowych już cenione i rozliczane są w dolarach.
USA wpisały tę przewagę w prawo dzięki Ustawie GENIUS, która bezpośrednio wkomponowała dolary w system dolara, a Europa próbuję zbudować odpowiedź w euro, ponieważ widziała otwarcie tej samej luki, gdzie Europejczycy odpowiadają za 38% globalnych transakcji ze stabilnymi monetami, a tokeny w euro stanowią około 0,3% podaży. Moneta w funtach wchodzi do tej walki z jeszcze mniejszej bazy i robi to z ograniczeniem, którego konkurencje w dolarach mogą ominąć.
Jeśli chodzi o szanse, że Bank Anglii ma rację, to nie zero. Konserwatywne, w pełni nadzorowane ramy są pewnie sposobem, w jaki stabilne monety zdobywają zaufanie banków, firm fintech i płatniczych, które uniknęłyby tokenów typu offshore, a Bank dał do zrozumienia, że kwota 40 miliardów funtów może wzrosnąć, gdy poczuje się pewniej. Wtedy Wielka Brytania zamieniłaby szybkość na trwałą legitymizację – zakład, który można obronić, jeśli zarejestrowany popyt rzeczywiście się pojawi.
Jednak dominujący sentyment wydaje się być taki, że Brytania złagodziła wygląd, pozostawiając problem konkurencyjności nierozwiązany. Wycofanie limitu na użytkownika usunęło najbardziej widoczny irytant, ale limit na emitenta i 30% rezerw bez odsetek nadal sprawiają, że stabilne monety w funtach są trudniejsze do skalowania niż dolary, które już kontrolują płynność – wynik implementacji Ustawy GENIUS właśnie umacnia się w USA.
Bank Anglii zniósł limit na ilość pieniędzy, jakie może mieć jedna osoba, jednocześnie zachowując limit na wielkość rynku – są to dwa różne problemy. Wielka Brytania przestała debatować, czy stabilne monety w funtach powinny istnieć, a teraz testuje, jak duża może być jedna z nich, zanim zacznie wyglądać na pieniądz na tyle, by znowu zaniepokoić bank centralny.
Artykuł Wielka Brytania złagodziła zasady dotyczące stabilnych monet, ale może nadal ograniczać swój własny rynek pojawił się po raz pierwszy na CryptoSlate.